Με θαυμασμό και πολλή αγάπη...

Το έχω δηλώσει άλλωστε, "Ό,τι θυμάμαι χαίρομαι!". Έτσι κι εκείνο το βράδυ, χωρίς να υπάρχει λόγος, μια σκέψη πέρασε απ' το μυαλό μου και σε κλάσματα δευτερολέπτου πληκτρολόγησα τη "φράση" στο google και πάτησα "Αναζήτηση".

Άνοιξα το πρώτο από τα αποτελέσματα και βρέθηκα μπροστά σε μια υπέροχη έκπληξη. Άρχισα να διαβάζω το σύντομο κείμενο και παρά το γεγονός ότι το θέμα δεν με αφορούσε καθόλου προσωπικά, βούρκωσα. Το θέμα ίσως να είναι συνηθισμένο για πολλούς, αλλά για μένα ήταν άκρως συγκινητικό.
Το γεγονός που μόλις είχα ανακαλύψει είχε ήδη γίνει μερικές μέρες πριν κι έτσι δεν μπορούσα να ευχηθώ για την έκβασή του στη συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Μπορώ όμως να ευχηθώ μ' όλη μου τη ψυχή, να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα για μια λαμπρή σταδιοδρομία, να γίνει ένα ακόμα σκαλοπάτι προς την κορυφή (θυμάσαι; στο είχα ευχηθεί κάποτε...) που με τα χρόνια, τη δουλειά και την εμπειρία θα την πλησιάζει όλο και περισσότερο. Για μένα, κανείς δεν είναι καλύτερος από σένα, μα ακόμα κι αν είναι, σίγουρα μπορείς να τον φτάσεις και γιατί όχι να τον ξεπεράσεις!

Ναι, ξέρω θα μου πεις πάλι ότι είμαι στον κόσμο μου και δεν έχω καμία επαφή με την πραγματικότητα... Ίσως να είναι κι έτσι, πίστεψέ με όμως, ο δικός μου κόσμος είναι αληθινός, δεν κρύβεται, δεν αδικεί, έχει υπομονή, περιμένει, ονειρεύεται για ό,τι αγαπά, ξέρει να αισθάνεται, να δίνει, να χαίρεται με τα "μικρά" δικά του και τα "μεγάλα" των άλλων.

Καλή επιτυχία ψυχή μου!
(λόγια της καρδιάς είναι... μη ψάξεις με τη λογική να με κατακρίνεις, να με αποπάρεις...)

Όταν το όνειρο και το ταξίδι γίνονται ένα!

Ένας πολύ αγαπημένος μου άνθρωπος κάποτε είχε πει ότι στη ζωή του ο καθένας μπορεί να κάνει πολλά ταξίδια, λίγα όμως είναι εκείνα που μένουν βαθειά χαραγμένα στη μνήμη μας, που ξεχωρίζουν...

Ωστόσο, υπάρχουν φορές που τα ταξίδια που μένουν έντονα χαραγμένα στη μνήμη μας δεν είναι τα ταξίδια που εμείς κάναμε, αλλά τα ταξίδια κάποιου άλλου. Ταξίδια που έχουμε ακούσει ή έχουμε διαβάσει γι' αυτά. Ταξίδια που τα είδαμε να γεννιόνται και να προγραμματίζονται με κάθε λεπτομέρεια. Το σημαντικότερο όμως αυτής της πρώτης φάσης του ταξιδιού, της προετοιμασίας, είναι η λάμψη στα μάτια του ταξιδευτή. Η λάμψη που γίνεται ολοένα και πιο δυνατή πλησιάζοντας στην... pole position της διαδρομής.

Τι κι αν τα δικά σου όνειρα, τα δικά σου ταξίδια δεν έχουν υλοποιηθεί; Είναι τόσο υπέροχο και μεγαλειώδες να βλέπεις, ναι, και με τα μάτια της ψυχής σου ακόμα, αγαπημένους ανθρώπους να λάμπουν από ευτυχία γιατί έχουν μόλις κάνει το πρώτο βήμα για την πραγματοποίηση ενός ταξιδιού, ενός ονείρου ζωής!

Αν, αυτό δεν είναι αγάπη, τότε τι είναι;

Χωρίς τίτλο (1)

Πικρός ο καιρός
κιτρίνισαν κι έπεσαν στη γη
της πορτοκαλιάς τα φύλλα
Μυρωδάτος ο ανθός
μα των ανθρώπων οι καρδιές, άδειες
παίρνει ο αγέρας την αγάπη
κι αφήνει πίσω χαλίκια στεγνά.

Διαπίστωση 4η

To "λίγο" είναι απέραντο μπροστά στο "τίποτα", κι έχει ακριβώς την ίδια αξία με το "όλα".




Όχι, δεν είναι συμβιβασμός, δεν είναι κατέβασμα του πήχη. Είναι μάθημα αξιών, είναι η ικανότητα να μπορείς να δεις μέσα σου και να συνειδητοποιήσεις απόλυτα τι σου λείπει. Είναι η ικανότητα να δεχθείς το "λίγο" που όμως αξίζει όσο και το "όλα" και κυρίως να μπορείς να πεις ευχαριστώ. Θεωρώ αρετή να μπορείς να νοιώσεις ικανοποιημένος, γεμάτος, ευτυχισμένος μ' αυτά που έχεις.
Δεν μετράμε επιφάνεια, μετράμε βάθος. Κι είναι φορές που κι αυτή ακόμα η "μια σταλιά", μπορεί να φτάσει πολύ βαθειά. Να φτάσει στο κέντρο του σύμπαντος κι ακόμα πιο βαθειά...

Έλα... ντολμαδάκι

Μετά το τρίτο ουίσκι... (και βάλε...)

Όπως λέμε μετά το τρίτο κουδούνι... Η παράσταση αρχίζει, μόνο που δεν είναι παράσταση, είναι οι αλήθειες που δεν τολμούν να βγουν. Όχι για άλλο λόγο μα μονάχα γιατί πρέπει να προστατέψουν. Καρδιά φορτωμένη με συναισθήματα...
Αυτή η κατάρα που κάνει ότι κτίζω να γκρεμίζεται σε μηδενικό χρόνο. Η ευτυχία που με βλέπει και κάνει στροφή 180 μοιρών και χάνεται στο άπειρο... Ποτέ δεν μ' άφησε να την αγγίξω. Γιατί να είναι άραγε απαγορευμένη; Τι πληρώνω που δεν έχω ξοφλήσει ακόμα;
Και το δάκρυ; θα στεγνώσει άραγε ποτέ; Θα πάψει να είναι ποτάμι που κυλάει χωρίς σταματημό;
Κράτα με... ντομλαδάκι