Σ' αγαπώ

Όταν το χέρι τρέμει μαζί με τη ψυχή και δεν μπορείς να γράψεις, τα συναισθήματα δεν χωράνε σε κανένα σύμπαν, το βάθος των ωκεανών είναι πολύ λίγο για να το συγκρίνεις μ' ό,τι αισθάνεσαι και μέσα σου ξεχειλίζει η ανάγκη να τα δώσεις, τότε... αντιγράφεις... και είν' αληθινό!



Σ' αγαπώ
Θεώνη Δρακοπούλου - Παππά (Μυρτιώτισσα)

Σ’ αγαπώ, δεν μπορώ
Τίποτ’ άλλο να πω
Πιο βαθύ, πιο απλό
Πιο μεγάλο!

Μπρος στα πόδια σου εδώ
Με λαχτάρα σκορπώ
Τον πολύφυλλο ανθό
Της ζωής μου

Τα δυο χέρια μου, να…
Στα προσφέρω δετά
Για να γείρεις γλυκά
Το κεφάλι

Κι η καρδιά μου σκιρτά
Κι όλη ζήλια ζητά
Να σου γίνει ως αυτά
Προσκεφάλι

Ω μελίσσι μου, πιες
Απ’ αυτόν τις γλυκές
Τις αγνές ευωδιές
Της ψυχής μου!

Σ’ αγαπώ τι μπορώ
Ακριβέ να σου πω
Πιο βαθύ, πιο απλό
Πιο μεγάλο;



Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεία: Φλέρυ Νταντωνάκη

Η αγάπη που δεν θέλησα αλλού να δοκιμάσω...

Στο πάτωμα τα ρούχα σου αδειανά
μετάξια του κορμιού σου είναι φτερά
τ' αγγίζω κι είν' ο κόσμος σου ξανά που επιστρέφει

Τα χείλη σου το σχήμα του κορμιού
η αγάπη σου που απλώθηκε παντού
η αγάπη που δε θέλησα αλλού να δοκιμάσω

Η αγάπη έχει τη μορφή και τ' όνομά σου
έχει τα χείλη λέει τα λόγια τα δικά σου
πάντα γελάει με το χρώμα της φωνής σου
κι έχει τη γεύση από την πίκρα της φυγής σου

Η αγάπη έχει τη μορφή και τ' όνομά σου
έχει τα χείλη λέει τα λόγια τα δικά σου
πάντα γελάει με το χρώμα της φωνής σου
κι έχει τη γεύση από την πίκρα της φυγής σου

Τα χείλη σου...

Ἐρωτικὸ κάλεσμα

Ἔλα κοντά μου, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά.
Τὶς φωτιὲς τὶς σβήνουν τὰ ποτάμια.
Τὶς πνίγουν οἱ νεροποντές.
Τὶς κυνηγοῦν οἱ βοριάδες.
Δὲν εἶμαι, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά.

Ἔλα κοντά μου δὲν εἶμαι ἄνεμος.
Τοὺς ἄνεμους τοὺς κόβουν τὰ βουνά.
Τοὺς βουβαίνουν τὰ λιοπύρια.
Τοὺς σαρώνουν οἱ κατακλυσμοί.
Δὲν εἶμαι, δὲν εἶμαι ὁ ἄνεμος.

Ἐγὼ δὲν εἶμαι παρὰ ἕνας στρατολάτης
ἕνας ἀποσταμένος περπατητὴς
ποὺ ἀκούμπησε στὴ ρίζα μιᾶς ἐλιᾶς
ν᾿ ἀκούσει τὸ τραγούδι τῶν γρύλων.
Κι ἂν θέλεις, ἔλα νὰ τ᾿ ἀκούσουμε μαζί.

Μενέλαος Λουντέμης



Μ' ακούς;

Άποψη περί αγάπης

Κάτι που πάντα με προβλημάτιζε και εξακολουθώ να αρνούμαι πεισματικά να το ασπαστώ, είναι το γεγονός ότι κατά συντριπτική πλειοψηφία η «συμβουλή» στις περιπτώσεις της αγάπης χωρίς ανταπόκριση, είναι «κοίτα τον εαυτό σου», και άλλα «παρηγορητικά» του τύπου «ξε-αγάπα»... Και ερωτώ: Τί δουλειά έχει το «Εγώ», με την αγάπη;
Κι όπως είχα γράψει τις προάλλες, όταν η αγάπη είναι αληθινή αλλά το «εμείς» δεν λειτουργεί, υπερέχει το «Εσύ».
Σίγουρα αυτό το «Εσύ». πολλοί, αν όχι όλοι θα το ασπασθούν μόνο στην περίπτωση της αγάπης που υπάρχει μεταξύ μάνας και παιδιού. Τότε ναι, επικροτείται... σε άλλες περιπτώσεις όμως θεωρείται μέγα ελάττωμα και αδυναμία το να βάζεις το «Εσύ» πάνω σένα, πάνω από το «Εγώ».
Θεωρείται πως το να αγαπάς είναι ένα στοιχείο που δείχνει χαμηλή έως και ανύπαρκτη αυτοεκτίμηση. Αυτό ομολογώ πως μου το έχουν πει και κατάμουτρα! Δεν πτοούμαι όμως, Ναι ρε, αγαπώ και μαγκιά μου που μπορώ!

«Καλή Χρονιά» και άλλα παραμύθια

Μοιάζει σαν φράση από παραμύθι των παιδικών μας χρόνων φέτος η ευχή «Καλή Χρονιά». Κάθε φορά που βλέπω αυτή τη φράση γραμμένη μου ‘ρχεται να ρωτήσω, «πλάκα κάνεις;». Μου μοιάζει πολύ με εκείνο το… «τα λεφτά υπάρχουν». Τόσο ψεύτικο, τόσο ανύπαρκτο…

Απ’ όπου και να το πιάσω «καλή» δεν βλέπω. Βλέπω μόνο μια χρεοκοπημένη χώρα, ανθρώπους να μην μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, ουρές κάθε μήνα στον ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας που ολοένα γίνονται και μεγαλύτερες. Βλέπω απόγνωση κι απελπισία στους ανθρώπους. Βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και αναρωτιέμαι γιατί υπάρχω…

Ας ευχηθούμε θα μου πείτε, για να αντλήσουμε δύναμη, να πάρουμε κουράγιο και ν’ αντικρίσουμε την ελπίδα πως κάποια στιγμή τα πράγματα θα φτιάξουν. Ωραίο το παραμυθάκι! Για μένα δεν έχει κανένα απολύτως νόημα καμιά ευχή. Θαύματα σταμάτησαν να γίνονται εδώ και πάρα πολλά χρόνια, οι νεράιδες πέθαναν και τα μαγικά ραβδιά τους κάηκαν στην πυρά. Τα πράγματα είναι άσχημα και θα γίνουν χειρότερα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Δεν εύχομαι «Καλή χρονιά» γιατί αισθάνομαι πως ψεύδομαι ασύστολα, τόσο απέναντι στον εαυτό μου όσο και στους άλλους… Προτιμώ χίλιες φορές τον πόνο της ρεαλιστικής προσέγγισης των πραγμάτων παρά τις χρυσοβαμμένες πασπαλισμένες με ζάχαρη ευχές χωρίς κανένα αντίκρισμα στα υπαρκτά γεγονότα