Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Χριστούγεννα με λίγη... ζάχαρη

Λένε πως η ζωή είναι ένας κύκλος που διαρκώς γυρνάει, τα πικρά γίνονται γλυκά, τα γλυκά πικρά και ξανά πάλι από την αρχή...
Έχω χάσει όμως το μέτρημα με τα "πικρά Χριστούγεννα", νομίζω πως πρέπει πια να αγγίζουν τη δεκαετία. Πόσο ακόμα βρε φίλε; Γιατί κάθε καινούργια Χριστούγεννα είναι πιο πικρά από τα προηγούμενα;
Σκέψεις που ταξιδεύουν σαν καρυδότσουφλο στα κύμματα προσπαθώντας να φτάσουν, ν' αγγίξουν έστω και μια ακτίνα από το λαμπερό αστέρι των Χριστουγέννων. Μια ευχή για λίγη ζάχαρη,  για μια λέξη,
για μια γλυκειά ευχή, για ένα φιλί ατέλειωτο, πιο γλυκό κι απ' το μέλι, όπως τότε... (θυμάσαι;)
Μια αγκαλιά με το βλέμμα, ένα χάδι με τη φωνή...
Όποιος Θεός ακούει, ας είναι τα επόμενα Χριστούγεννα γλυκά όπως τα φιλιά του, ζεστά όπως η αγκαλιά του, λαμπερά όπως το βλέμμα του...
Μια σταλιά ζάχαρη... Μια σταγόνα μέλι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου