Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

Παράξενη νύχτα...

Της πάει αυτής της νύχτας το σταχτύ...






Ὁ σταχτὺς θάνατος
(Μενέλαος Λουντέμης)

Θαρροῦσα ὡς τώρα -φίλοι μου καλοί-
θαρροῦσα ὡς τώρα...
πῶς ὅλα τὰ πράματα
βαδίζουν στὴ γῆ
μὲ τὸ ἀληθινό τους χρῶμα.
Ἡ Χαρὰ ἄσπρη.
Ἡ Θλίψη χλωμή.
Ὁ Ἔρωτας ρόδινος
Ο Θάνατος μαῦρος.
Ἔτσι θαρροῦσα...

Καὶ περνοῦσα τὶς μέρες μου,
μὲ τὰ χρώματά μου τακτοποιημένα.
Με τα ὄνειρά μου συγυρισμένα.
Μὲ τὰ ποιήματά μου καθαρογραμμένα...
Γιατὶ ἔτσι τά ῾βλεπα.
Ἔτσι νόμιζα.

1 σχόλιο:

  1. Κάθε στιγμή έχει το χρώμα της μα καμιά στιγμή ίδια δεν είναι....
    Καλή Χρονιά (κατά το δυνατόν)

    ΑπάντησηΔιαγραφή